" بده . . . بد بد . . . چه امیدی ؟ چه ایمانی ؟ . . . "
" کرک جان ! خوب می خوانی .
من این آواز پاکت را درین غمگین خراب آباد ،
چو بوی بالهای سوخته ت پرواز خواهم داد .
گرت دستی دهد با خویش در دنجی فراهم باش .
بخوان آواز تلخت را ، ولکن دل به غم مسپار .
کرک جان ، بنده دم باش . . . "
" بده . . . بد بد . . . ره هر پیک و پیغام و خبر بسته است .
نه تنها بال و پر ، بال نظر بسته ست .
" کرک جان ! راست گفتی ، خوب خواندی ، ناز آوازت ،
من این آواز تلخت را . . . "
" بده . . . بد بد . . . دروغین بود هم لبخند و هم سوگند .
دروغین ست هر سوگند و هر لبخند و حتی دلنشین آواز جفت تشنه پیوند . . . "
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386ساعت 18:42 توسط مهناز
|
