بوسه نخستین اولین جرعه جامی است که خدایان از زلال عشق
لبریزش کرده اند. مرز میان تردید اندوهبار و باور یقین آور است.
مطلع قصیده روح انگیز حیات و نخستین فصل داستان بلند
معنویت آدمی است. نخستین بوسه واسطه ای است که سرگشتگی
گذشته را به ثبات آینده پیوند می دهد و آرامش لحظه ها را در کنار
ترانه های دقایق گرد می آورد . واژه ای است که ابان چهار گانه
تکرارش می کنند و اعلام می دارند که دل بارگاه عشق پادشاه
ووفاداری تاج گردیده است . لمس سر انگشتان لطیفی است
که عبور پر لطافت نسیم از گلو گاه شکوفه رابه یاد می آورد
همان که نوایی برخاسته از لذت و آهی کوتاه و خوش نوا را با
خود به همراه دارد.
نخستین بوسه اولین شکوفه ای است که بر کناره ی نخستین
شاخه ی درخت زندگی می روید.
" جبران خلیل جبران "
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1384ساعت 13:11 توسط مهناز
|
